زمان مطالعه: 4 دقیقه
اینتر-میلان، دربی دلا مادونینا

اینتر-میلان، دربی دلا مادونینا

دو تیم فوتبال میلان و اینتر یک بار دیگر به مصاف هم رفتند و این بار اینتر با برتری(2-1) مقابل رقیب همشهری قهرمان ایتالیا شد.

دربی 239

 دو تیمی که از 10 ژانویه 1909 تا امروز حساس ترین دیدار تیمهای همشهری را در باشگاههای ایتالیا با یکدیگر برگزار کرده اند، این بار در حالی در رقابتهای سری آ مقابل یکدیگر قرار گرفتند که اینتر عملا قهرمان ایتالیا شده بود. ولی می توانست با برتری در این مسابقه، در برابر چشم رقیب قهرمانی خود را قطعی کرده و جشن بگیرد. عنوانی که بیستمین قهرمانی اینتر در ایتالیا محسوب می شد.

در دربی شماره 239 دلا مادونینا اینتر در دقیقه 18 توسط فرانچسکو آچربی گلزنی کرد و به قهرمانی نزدیک شد. وقتی مارکوس تورام در دقیقه 49 دومین گل اینتر را به ثمر رساند، همه چیز آماده جشن قهرمانی اینتر شد. در ادامه ضربه سر فیکایو توموری(80) تنها از اختلاف دو تیم کاست و در حالی که اواخر مسابقه کار به جنجال کشیده شده بود، اینتر برتری(2-1) خود را حفظ کرد. در این دقایق تئو هرناندز از میلان و دنزل دامفرایس از اینتر در دقیقه 4+90 به دلیل درگیری با هم از زمین اخراج شدند و دو دقیقه بعد داوید کالابریا از میلان به خاطر ضربه آرنج کارت قرمز دریافت کرد. اما این اتفاقات تغییری در نتیجه مسابقه نداد و اینتر قهرمان سری آ شد.

در یک نگاه

از مجموع رقابت های دو تیم 239 مسابقه رسمی بوده و 71 رقابت نیز دیدارهایی غیر رسمی به شمار رفته اند. در مجموع این رقابتها میلان 115 بار موفق به شکست رقیب خود شده و اینتر هم حالا به آکار 115 رسیده است؛ 80 مسابقه هم مساوی شده تا همه چیز مساوی شود. اما در نبردهای رسمی دو تیم، اینتر با 91 برد، بیشتر از رقیب خود صاحب برد شده است. با این حال بهترین نتیجه دو تیم در دربی دلا مادونینا از آن میلان بوده که در 11 می 2001 رقم خورد و این تیم موفق شد با 6 گل نراتزوری را در هم بکوبد. میلان همچنین در مسابقات غیر رسمی عملکرد بهتری داشته و 36 بار صاحب برد شده است.

دو باشگاه با ریشه ای مشترک

باشگاه میلان در ۱۶ دسامبر ۱۸۹۹ با نام «باشگاه کریکت میلان» به وسیلهٔ دو انگلیسی تأسیس شد. میلان تا سال ۱۹۰۸ توانست سه بار قهرمانی ایتالیا را جشن بگیرد اما در این سال، بین سران اصلی باشگاه بر سر استفاده از بازیکنان خارجی اختلاف افتاد تا اینکه طی یک جلسه رسمی، گروهی که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خارجی داشتند از این باشگاه جدا شده و نام اینترناتزیوناله را برای باشگاه خود انتخاب کردند که به معنای بین المللی بود. اینتر با کنار گذاشتن محدودیت های استفاده یا عدم استفاده از بازیکنان غیر ایتالیایی، به سرعت اوج گرفت و دو سال بعد نخستین قهرمانی خود را در لیگ جشن گرفت.

سالهایی به رنگ قرمز

اما تا فصل 13-1912 اغلب نتایج به سود میلانی ها بود. به جز برد (3-2) در نخستین مسابقه تاریخ دو تیم، میلان از 1910 تا 1913 در شش مسابقه پیاپی برنده شد؛ از جمله برد (6-3) در روز 30 آوریل 1911. میلانی ها بعدها یک بار دیگر موفق شدند همشهری خود را 6 تایی کنند. اتفاقی که در روز 11 می 2001 رخ داد و میلان با برتری(6-0) مقابل اینتر، درخشان ترین نتیجه خود در دلا مادونینا را کسب کرد. اما هنوز زمان زیادی تا این برد مانده بوده بود و بعد از 6 برد میلان، نوبت به بردهای اینتر رسید؛ اینتر که در فوریه 1910 دو بار با نتایج(5-0) و (5-1) حریف خود را در هم کوبیده بود، تا قبل از جنگ جهانی اول، در سه مسابقه، سه بار صاحب برد برابر میلان شد؛ از جمله برتری(5-2) در 22 فوریه 1914. جنگ جهانی اول بیش از 5 سال در مسابقات دو تیم وقفه ایجاد کرد.

تساوی های تکراری

روز 19 دسامبر 1920 نخستین نبرد دو تیم بعد از جنگ جهانی اول برگزار شد و برای اولین بار مسابقه دل مادونینا بدون گل تمام شد. دیدار برگشت در روز 30 ژانویه 1921 نیز مساوی تمام شد؛ این بار با نتیجه (1-1). پس از آن و طی ماههای سپتامبر 1935 تا فوریه 1937 چهار مسابقه با تساوی خاتمه یافت که به جز تساوی دو بر دو 2 فوریه 1936، سایر رقابت ها(1-1) خاتمه یافت؛ آمار 4 تساوی پیاپی تا امروز هرگز تکرار نشده است.

توقف قهرمان اروپا مقابل میلان

اینتری ها زودتر از همشهری خود، قهرمان اروپا شدند. سالهای ابتدایی دهه 60، سالهای مربیگری هلنیو هررا در اینتر بود و نراتزوری تمامی عناوین ممکن از جمله لیگ، کوپا ایتالیا و جام قهرمانان اروپا را تصاحب کرد. اما دلامادونینا شرایطی متفاوت داشت و اینتر طی سالهای 1960 تا 1964 تنها یک بار مقابل روسونری به برتری دست یافت؛ 4 فوریه 1962 با نتیجه (2-0). در مقابل، میلانی ها 4 بار بردند و 3 بار مساوی کردند.

اما از 28 مارس 1965 بود که هشت مسابقه بدون شکست اینتر مقابل میلان آغاز شد و نراتزوری صاحب 4 برد و 4 تساوی مقابل همشهری خود شد.

14 بازی و یک شکست

بین اکتبر 94 تا مارس 99 دو تیم در 14 مسابقه مقابل هم قرار گرفتند که اینتر تنها یک بار شکست خورد. آن هم در هشتم ژانویه 98 و با شکست (5-0)! ولی در سایر مسابقات نراتزوری موفق بود و به جز 6 مساوی، در سایر رقابت ها پیروز شد. از جمله دو برد(2-1) در دیدارهای رفت و برگشت مرحله یک شانزدهم نهایی جام حذفی و برد(3-0) در سری آن در مارس 98 و به فاصله دو ماه بعد از آن شکست هولناک جام حذفی.

نبرد نیمه تمام

پس از برد(1-0) روز 3 مارس 2002 اینتر در برابر میلان، اینتری ها 10 دیدار پیاپی در برابر رقیب خود ناکام ماندند. در این دوران تساوی های اینتر در برابر میلان نیز رنگ و بوی شکست داشت. در می 2003 بود که دو تیم در نیمه نهایی لیگ قهرمانان مقابل هم ایستادند. هر دو دیدار در ورزشگاه سن سیرو برگزار شد اما به قید قرعه میلان در دیدار رفت میزبان اعلام شد و مسابقه را (0-0) به پایان رساند. اما در دیدار برگشت که (1-1) تمام شد اینتر میزبان بود و به همین سادگی شانس حضور در فینال لیگ قهرمانان را از دست داد. دو  سال بعد در ماه آوریل، میلان در دیداری که میزبان اعلام شد حریف خود را (2-0) برد. در دیدار برگشت، تماشاگران اینتر که بخت صعود را از دست رفته دیدند، با پرتاب مواد آتشزا به داخل میدان، مانع از آن شدند که بازی تا پایان انجام گیرد و چنین شد که یوفا اینتر را (3-0) بازنده اعلام کرد.

ارزیابی مهاجرت
نظر خود را درباره «اینتر-میلان، دربی دلا مادونینا» در کادر زیر بنویسید :
لطفا شرایط و ضوابط استفاده از سایت آسمونی را مطالعه نمایید

دسته بندی های وب سایت آسمونی

آسمونی شامل بخش های متنوعی است که هر کدام از آنها شامل دنیایی از مقالات و اطلاعات کاربردی می باشند، شما با ورود به هر کدام از دسته بندی های مجله اینترنتی آسمونی می توانید به زیردسته های موجود در آن دسترسی پیدا کنید، برای مثال در دسته فیلم و سینما؛ گزینه هایی مثل نقد فیلم، معرفی فیلم ایرانی، فیلم بین الملل، انیمیشن و کارتون و چندین بخش دیگر قرار دارد، یا بخش سلامت وب سایت شامل بخش هایی همچون روانشناسی، طب سنتی، نکات تغذیه و تناسب اندام می باشد.