کد مطلب: 57878 درج نظر
زمان مطالعه: 3 دقیقه
خداحافظی های بزرگان از میادین فوتبال

خداحافظی های بزرگان از میادین فوتبال

گاهی اوقات در هنگام خداحافظی بازیکنان بزرگ، از خود آنها پرسیده می شه که دوست دارند بازی خداحافظی شان در برابر کدام تیم باشد؟
زمان مطالعه: 3 دقیقه

از برگ کمپ و کان تا بازیکنان ایرانی

اختصاصی آسمونی

روز 22 جولای 2006، یک روز به یادماندنی برای هواداران آرسنالی بود که در استادیوم امارات حضور داشتند. دنیس برگ کمپ اسطوره هلندی باشگاه در این روز بعد از 11 سال حضور در جمع توپچی ها از این تیم خداحافظی می کرد و یک بزرگداشت باشکوه برایش در نظر گرفته شده بود. مطابق قوانین باشگاه آرسنال، بازیکنهان بالای 30 سال فقط می توانستند قراردادهایی یک ساله با باشگاه امضا کنند. برگ کمپ هم تا زمانی که باشگاه پذیرفت، قراردادهایش را سال به سال تمدید کرد. او حتی حاضر شد از مبلغ قراردادش کم کند تا باز هم در باشگاه بماند. اما سرانجام زمانی رسید که آرسنال به او نیازی نداشت و او را از لیست خودش کنار گذاشت. با این حال، این مساله هم باعث نشد که یک وداع باشکوه برای مرد یخی فراموش شود.

از برگ کمپ و کان تا بازیکنان ایرانی

آن روز برگ کمپ با پدرش ویم و چهار فرزندش به استادیوم آمد؛ در حالی که هرچهار بچه برگ کمپ در بین کودکانی بودند که در کنار بازیکنها وارد زمین می شدند.

دو تیم آژاکس و آرسنال در حالی مقابل هم قرار گرفتند که روی پیراهن هر دو تیم، تصویری سفید رنگ و کوچک از برگ کمپ در کنار لوگوی آنها دیده می شد. آژاکس تیمی بود که برگ کمپ بازی خود را در آن شروع کرده بود و آرسنال هم آخرین تیم دوران بازیگری او به حساب می آمد.

وقتی نیمه اول بازی دو تیم تمام شد، در نیمه دوم، خاطراتی شیرین برای هواداران زنده گردید. آن نیمه، مخصوص بازیکنهان قدیمی دو تیم بود. بازیکنهایی مثل ایان رایت، پاتریک ویرا، مارک اوورمارس، امانوئل پتی و دیوید سیمن برای آرسنال و یوهان کرویف، مارکو فان باستن، دنی بلیند و برادران دی بوئر برای آژاکس.

آرسنال این بازی را (2-1) برد. به این ترتیب هم ورزشگاه امارات در روزی باشکوه و خاطره انگیز افتتاح شد و هم یک ستاره از فوتبال کنار رفت.

این چنین وداع هایی در مورد ستاره های بزرگ، مساله ای عادی است.  مثل لوتهار ماتئوس که در بازی خداحافظی اش تیمهای منتخب بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان به مصاف هم رفتند و حتی از دوست صمیمی ماتئوس- دیه گو مارادونا- هم دعوت شد که در بازی شرکت کند.

اولیور کان دروازه بان اسطوره ای باشگاه بایرن و تیم ملی آلمان هم در روز 2 سپتامبر 2008 در دیداری با تیم منتخب آلمان از میادین فوتبال کناره گیری کرد.

گاهی اوقات در هنگام خداحافظی بازیکنان بزرگ، از خود آنها پرسیده می شه که دوست دارند بازی خداحافظی شان در برابر کدام تیم باشد؟  چنین می شود که دروازه بانی مثل محمد الدعایه دروازه بان افسانه ای فوتبال عربستان هم دیدار خداحافظی اش از میادین را در 5 ژانویه 2012 در برابر یوونتوس ایتالیا برگزار می کند. یوونتوسی که آن زمان ستاره هایی مثل آلساندرو دل پیرو، آرتورو ویدال، فابیو کوالیارلا، سیمونه په په و جیورجیو کیه لینی را در ترکیب خود می دید و همه آنها هم در این بازی بزرگداشت، در زمین قرار گرفتند.

از برگ کمپ و کان تا بازیکنان ایرانی

البته در فوتبال ایران، شرایط خداحافظی از میادین کمی متفاوت است چون بازیکنها خیلی راحت و بعد از مدتها بازی در یک تیم ممکن است در لیست سیاه باشگاه قرار بگیرند و از طرف دیگر، خودشون هم ندانند که چه زمانی می خواهند خداحافظی کنند.

مثلا احمدرضا عابدزاده که بعد از سالها بازی در پرسپولیس، در سال 1380 به دستور علی پروین از این تیم کنار گذاشته شد و خودش هم حاضر نشد در بازی خداحافظی از مسابقات ملی که برایش در نظر گرفته شد، شرکت کند.

فرهاد مجیدی بازیکن دیگری بود که در هفتمین روز از ماه هفتم سال 91 از فوتبال وداع کرد و کمتر از سه ماه بعد به میادین برگشت و بالاخره کریم باقری که سال 1380 از تیم ملی خداحافظی کرد، اما هفت سال بعد که دوستش علی دایی مربی تیم ملی شد، به میادین برگشت و یک سال بعد با اخراج دایی از تیم ملی وداع کرد و سرانجام وقتی ایران با برزیل آماده برگزاری یک بازی دوستانه شد، دوباره به تیم ملی برگشت و برای سومین بار از این تیم خداحافظی کرد.

آنچه مشخص است، خداحافظی از تیم ملی یا باشگاهی، نمایانگر توجه به بازیکنهاست. وقتی تیمی نتواند از کسی که سالها برایش زحمت کشیده، قدردانی کند، نمی توان انتظار داشت آن تیم در کارهای بزرگ تر، با برنامه عمل کند؛ انتظار موفقیت تیمهای بی برنامه هم، طبیعتا کمتر است.

ثبت نظر درباره «خداحافظی های بزرگان از میادین فوتبال»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

5 * 7 = ?