کد مطلب: 58366 درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
نگاهی به فیلمنامه و شخصیت پردازی در فیلم تک تیرانداز

نگاهی به فیلمنامه و شخصیت پردازی در فیلم تک تیرانداز

فیلم " تک تیرانداز" شایسته ی مقام شهید زرین بود که توانست او را همانطور که در زندگی واقعی اش بود، یک قهرمان تمام عیار نشان دهد.
زمان مطالعه: 2 دقیقه

اختصاصی آسمونی نوشته چکاوک شیرازی

تک تیرانداز برای نجات آبروی لشکر سینماییان

هنوز هم می توان راجع به هشت سال دفاعمان داستان نوشت و فیلم ساخت و زوایای پنهان یا کمرنگ جنگ را نشان داد به شرطی که مانند " تک تیرانداز" فیلمی درخور و شایسته و بسیار متمایز از سایر فیلم هایی که در این ژانر ساخته شده اند، بسازیم.

خوشبختانه " تک تیرانداز" شایسته ی مقام شهید زرین بود که توانست او را همانطور که در زندگی واقعی اش بود، یک قهرمان تمام عیار نشان دهد.

در تمام فیلم های این ژانر که در مورد دفاع مقدس است شاهد فداکاری ها و از خودگذشتگی های رزمندگان بودیم که زیر لایه ی ضخیمی از احساسات ص نمایش داده می شد. اما این بار با فیلم نامه ای تمام‌عیار سر و کار داشتیم. چطور توانسته بودند به این هدف برسند؟ نویسندگان فیلم نامه برای هر کنش و واکنشی دلیل داشتند این گونه نبود که اتفاقات بیخود و بی جهت پشت سر هم ردیف شوند و با چاشنی احساسات رقیق به خورد مخاطب داده شوند.

به عنوان نمونه علی پسری که اصرار داشت شاگردی رسول را بکند، همانی بود که ابتدای فیلم دیدیم چطور برادرش را جلوی چشمانش کشتند پس اصرار علی دلیل موجهی دارد و آن گرفتن انتقام است. ما در لا به لای درس هایی که رسول به علی می داد توانستیم به بخش مهمی از کاراکترش پی ببریم. این که چگونه خورد و خواب را بر خود حرام می کرد تا جسمش بر اثر آسایش آمادگی اش را از دست  ندهد. نکته دوم در متمایز کردن این فیلم با سایرین، در طراحی رقبایی قوی و منتقم بود. رقیبانی حقیقی که چه به دلیل مسائل شخصی چه به دلیل مصالح جنگی در صدد بودند که او را از بین ببرند. آنها تمام تلاششان را برای رسیدن به هدفشان انجام می دادند و ما شاهد تک تک آنها بودیم که چطور مرحله به مرحله قوی تر و پیگیرتر می شدند و همین مسئله باعث شد که ما به قدرت رسول پی ببریم چه اگر مانند سال های دور که دشمن بعثی را همیشه مست و لایعقل نشان می دادند، تلاش رسول آنچنان که باید به چشم نمی  آمد .پس وقتی حریف به اندازه ی خود قهرمان اصلی قوی است و مدام به هم رکب می زنند و خال رو می کنند و ترفندهایشان برای نابود کردن یکدیگر مدام پیچیده تر می شود در نتیجه شاهد یک کشمکش جذاب هستیم که تماما به نفع قهرمان اصلی و موفقیت فیلم نامه تمام می شود.

یک فرق عمده و اساسی دیگری که این فیلم با بقیه داشت این بود که هیچ صحنه ای که بخواهد از طریق تحریک احساس مخاطب جلب توجه کند وجود نداشت و تماما اتفاقاتی بود که مخاطب را تشویق می کرد تا در دل دعا کند که رسول برنده ی میدان باشد در واقع مخاطب می توانست با رسول همراه شود. در عین حال تمام غافلگیری ها جذاب و دلنشین بود و رعایت نکات ریزی مانند وقتی که سرگرد عراقی انگشتش میانی اش را روی ماشه می گذاشت و بعد که دلیلش معلوم شد از آن لحظاتی بود که مخاطب از کشفش لذت می برد، که فیلم را با عیاری بالا تحویل داده بود. فقط ای کاش از حجم موسیقی فیلم کاسته بودند که واقعا نیازی به آن میزان از موسیقی تکراری نبود. این نوع موسیقی خورند فیلم های است که می خواهند به زور از مخاطب همدلی بگیرند که در این فیلم نیازی نبود چون فیلم نامه کارش را به خوبی انجام داده بود.

ثبت نظر درباره «نگاهی به فیلمنامه و شخصیت پردازی در فیلم تک تیرانداز»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

9 - 4 = ?