کد مطلب: 56874 درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
نگاهی به فیلم جمشیدیه

نگاهی به فیلم جمشیدیه

فيلم جمشيديه، ماجراى زنى است كه در يك  درگيری فيزيكی خيابانی ناخواسته  متهم به قتل مي شود
زمان مطالعه: 2 دقیقه

اختصاصی آسمونی نوشته لاله عالم

فیلم جمشیدیه، ماجرای زنی است که در یک  درگیری فیزیکی خیابانی ناخواسته  متهم به قتل می شود. "جمشیدیه "می توانست یک فیلم روانشناسی خوب باشد، اگر به گذشته قهرمان اصلی داستان ، “ترانه” با بازی “سارا بهرامی” بیشتر پرداخته می شد و ما با فلش بک هایی ، لااقل کمی تصویری با مسائل و مشکلاتش روبرو می شدیم، نه اینکه در دفاعیات اخر فیلم تنها با دیالوگ و لحنی شعاری دلایل خشم  او از مردان فحاش را بشنویم. در صحبت های هیج یک از اطرافیان نزدیک وی نمی شنویم که وی نسبت به فحاشی حساسیت داشته باشد یا قبلا عکس العملی نشان داده باشد.همچنین در نحوه صحبت کردن ، رفتار با همسر یا..متوجه اثاری از یک شخصیت روان نژند را نمی بینیم. تنها بعد از اتفاقی که برایش روی داده، عکس العمل هایی می بینیم که برای هر ادم دیگری نیز روی می دهد، احساس عذاب وجدان و وسواس های فکری پس از یک واقعه تلخ ، برای هر کسی ممکن است، پیش بیاید.

شاید فیلمنامه نویس یا کارگردان تعمدا خواسته تا در سکانس دادگاه، با دیالوگ های ترانه مبنی بر اینکه او وقتی ضربات را وارد می کرد، انگار به تمام فحش ها و تحقیر هایی که نسبت به او می شده جواب می داده ، مخاطب را غافلگیر کند و تاثیرگذار باشد.اما این دیالوگ ها بیشتر حالت شعاری و کلیشه ای دارد.همچنین اشاره هایی به شخصیت فحاش راننده شده که ان هم درست موشکافی نمی شود و علت فحاش بودن این شخصیت گفته نمی شود، حتی اگر روی این شخصیت هم بیشتر کار می شد و دلایل فحاش بودن وی از منظر اجتماعی ، فرهنگی یا روانشناختی بررسی می شد، باز شاید با یک فیلم  خوب روبرو بودیم.اما فیلم یک موضوع خوب و قابل پرورش را مطرح کرده ولی عمیقا به ان نپرداخته است یا لااقل از نظر بصری و قواعد فیلمنامه نتوانسته تاثیر لازم را داشته باشد. سوژه فیلم ، جالب است و در سینمای ایران به ان کمتر پرداخته شده و فیلم تاثیر گذاری در این زمینه ساخته نشده است، سوژه موضوع پیش پا افتاده اما مهمی را مطرح می کند، شاید در طول روز بارها در خیابان شاهد فحاشی باشیم .

شاید خیلی ها ندانند عامل بسیاری از فجایع از همین حرف های نامربوط و فحش های انچنانی شروع می شود. متاسفانه یکی از مشکلاتی که در سطح اجتماع دیده می شود و زمینه فرهنگی و اجتماعی دارد، فحاشی است.فحاشی در حقیقت یک نوع ارتباط کلامی خشونت بار است که به قصد توهین ، تخریب، ازار و صدمه طرف مقابل انجام می شود. متاسفانه این یک معضل فرهنگی اجتماعی است که گریبان خیلی ها را گرفته و مثل نقل و نبات فحش می دهند بدون انکه واقعا از تبعات ان اگاه باشند.یکی از انواع فحاشی که در جامعه ما ، خصوصا در هنگام تصادفات دیده می شود، فحاشی رکیک است و متاسفانه خیلی هم زیاد است و همین مساله در فیلم جمشیدیه بیان شده است.فیلم می توانست خیلی مؤثرتر به این معضل و پیامدهای ان بپردازد.اگر بر پس زمینه های این معضل فرهنگی اجتماعی در فیلم و توسط شخصیت های فیلم اشاره های بیشتری می شد، بازی های فیلم تقریبا هم سطح است ، اگرچه می توان گفت بازی های خانواده مقتول ، نمود بیشتری دارند،البته نمی توان به بازی زیبای وکیل پرونده ، سعید چنگیزیان، اشاره نکرد. بهرحال در میان بسیاری از فیلم های کمدی سطحی یا ملو درام های بی رمق که به شعور مخاطب توهین می کنند، فیلمی به عنوان جمشیدیه قابل احترام است .فیلم جمشیدیه دومین فیلم یلدا جبلی در مقام کارگردان است، تلاش وی برای طرح یک معضل فرهنگی اجتماعی قابل تقدیر است و امیدواریم در اینده از وی کارهای بهتری ببینیم.

معرفی نویسنده:

عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماى ايران (بازرس على البدل)
تحصيلات: كارشناس ارشد روزنامه نگارى
سمت ها: مدير مسئول نشريه پرونده تاتر، مشاور سردبير ماهنامه شهر سالم.،دبير سرويس فرهنگي روزنامه عصر ازادگان سرى اول مسئول صفحه فرهنگستان(حيات نو)، مدير تحريريه هاى دو نشريه فيلم و سينما و جشنواره. مسئول بخش چهره ها و اهالي سينما(دنياى تصوير) ، مسئول ستون گپ و گفت (آسيا)

ثبت نظر درباره «نگاهی به فیلم جمشیدیه»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

2 + 9 = ?