کد مطلب: 2288 درج نظر
زمان مطالعه: 3 دقیقه
اعداد در قرآن کریم

اعداد در قرآن کریم

  1- یك: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (اخلاص / 1) بگو: اوست خدای یگانه. 2- دو: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا...
زمان مطالعه: 3 دقیقه

 

1- یک: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (اخلاص / 1) بگو: اوست خدای یگانه.

2- دو: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا شَهادَهُ بَیْنِکُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّهِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ ...» (مائده / 106) ای کسانی که ایمان آورده‌اید هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد، در موقع وصیت از میان شما، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد.

3- سه: « لَقَدْ کَفَرَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَهٍ » (مائده / 73) آنها که گفتند: خداوند، یکی از سه خداست به یقین کافر شدند.

4- چهار: « وَ مِنْهُمْ مَنْ یَمْشی عَلی أَرْبَعٍ » (نور / 45) وگروهی(از جنبندگان) بر چهار پا راه می روند .

5- پنج: « وَ یَقُولُونَ خَمْسَهٌ » (کهف / 22) وگروهی می گویند: پنج نفر بودند.

6- شش: «اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِی ستَّهِ أَیَّامٍ...» (اعراف / 54) خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید.

7- هفت: «ِ کَمَثَلِ حَبَّهٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابلَ » (بقره / 261) همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند.

8- هشت:« وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِیَهَ أَزْواجٍ» (زمر / 6) وبرای شما هشت زوج از چهارپایان ایجاد کرد.

9- نه:« کانَ فِی الْمَدینَهِ تِسْعَهُ رَهْطٍ» (نمل / 48) و در ان شهر، نه گروهک بودند.

10- ده: «فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَهِ مَساکِینَ» (مائده / 89) کفاره این گونه قسمها،اطعام ده نفر مستمند است.

11- یازده:« إِنِّی رَأَیْتُ أَحَدَ عَشَرَ کَوْکَباً » (یوسف / 4) من در خواب دیدم یازده ستاره را.

12- دوازده:« إِنَّ عِدَّهَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً» (توبه / 36) تعداد ماه ها نزد خداوند دوازده ماه است.

13- نوزده:« عَلَیْها تِسْعَهَ عَشَرَ » (مدثر / 30) نوزده نفر(از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده اند.

14- بیست:« إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ ...» (انفال / 65) هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند..

15- سی: « وَ واعَدْنا مُوسی ثَلاثِینَ لَیْلَهً » (اعراف / 142) و ما با موسی، سی شب وعده گذاشتیم.

16- چهل:« فَتَمَّ مِیقاتُ رَبّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَهً » (اعراف / 142) به این ترتیب میعاد پروردگارش(با موسی)، چل شب تمام شد.

17- پنجاه:« إِلاَّ خَمْسینَ عاماً» (عنکبوت / 14) مگر پنجاه سال.

18- شصت:« فَمَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ فَإِطْعامُ ستِّینَ مِسْکِیناً » (مجادله / 4) وکسی که استطاعت ندارد، شصت مسکین را اطعام کند.

19- هفتاد:« وَ اخْتارَ مُوسی قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلاً لِمِیقاتِنا» (اعراف / 155) موسی از قوم خود، هفتاد تن از مردان را برای میعادگاه ما برگزید.

20- نود و نه:« إِنَّ هذا أَخِی لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَهً» (ص / 23) این برادر من است، و او نودو نه میش دارد.

21- صد:« فِی کُلِّ سُنْبُلَهٍ مِائَهُ حَبَّهٍ » (بقره / 261) در هر خوشه، یکصد دانه باشد.

22- دویست:« یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ » (انفال / 66) بر دویست نفر پیروز می شوند.

23- سیصد:« وَ لَبثُوا فِی کَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَهٍ سنِینَ » (کهف / 25) آنها در غارشان سیصد سال درنگ کردند.

24- نهصد و پنجاه:« فَلَبثَ فِیهِمْ أَلْفَ سَنَهٍ إِلاَّ خَمْسینَ عاماً » (عنکبوت / 14) ( و نوح) در میان آنان نهصد و پنجاه سال درنگ کرد.

25- هزار:« لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ » (قدر / 3) شب قدر بهتر از هزار ماه است.

26- دو هزار:« یَغْلِبُوا أَلْفَیْنِ بإِذْنِ اللَّهِ » (انفال / 66) بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد.

27- هزارها:« وَ هُمْ أُلُوفٌ » (بقره / 243) و آنان هزارها نفر بودند.

28- پنجهزار:« هذا یُمْددْکُمْ رَبُّکُمْ بخَمْسَهِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَهِ مُسَوِّمِینَ » (ال عمران / 125) خداوند شما را به پنج هزار نفر از فرشتگان، که نشانه هایی با خود دارند، مدد خواهد کرد.

29- پنجاه هزار:« فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمسینَ أَلْفَ سَنَهٍ » (معارج / 4) در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است.

30- صد هزار:« وَ أَرْسَلْناهُ إِلی مِائَهِ أَلْفٍ أَوْ یَزیدُونَ » (صافات / 147) و او را(یونس) به سوی جمعیت یکصد هزار نفری-یا بیشتر- فرستادیم.

31- سه هزار: «أَ لَنْ یَکْفِیَکُمْ أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بثَلاثَهِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَهِ مُنْزَلِینَ» (آیه 124 سوره آل عمران) آیا خداوند که شما مدد نفرمود که سه هزار فرشته بیاری شما فرستاد؟

اعداد کسری

32 ـ یک سوم: «فَإِنْ کانُوا أَکْثَرَ مِنْ ذلِکَ فَهُمْ شُرَکاءُ فِی الثُّلُثِ»(نساء 12) و اگر بیش از یک نفر باشند همه آنها ثلث ‌ترکه را به ارث می‌برند.

33ـ دو سوم: «فَلَهُمَا الثُّلُثانِ مِمَّا تَرَکَ» (نساء، 176) آنها دو ثلث (دو سوم) ترکه ارث می‌برند.

34ـ یک چهارم: «فَإِنْ کانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَکُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَکْنَ» (نساء، 12)، و برای آنها فرزند باشد ربع خواهد بود.

35ـ یک پنجم: «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ» (انفال، 41) و ای مؤمنان بدانید که هر چه به شما غنیمت رسد خمس آن مخصوص خدا و رسول خدا است.

36- یک هشتم: «فَإِنْ کانَ لَکُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الُّثمُنُ مِمَّا تَرَکْتُمْ» (نساء، 12) و چنانچه فرزند داشته باشید یک هشتم خواهد بود.

37- یک دهم: «وَ کَذَّبَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَیْناهُمْ» (سباء، 45) و کفار پیش از اینان هم پیغمبرانشان را تکذیب کردند و این کافران امت تو یک دهم آن گذشتگان نرسیدند.

معرفی نویسنده:

ثبت نظر درباره «اعداد در قرآن کریم»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

2 * 8 = ?