کد مطلب: 5600 درج نظر
خواص و فواید گیاه پونه

خواص و فواید گیاه پونه

پونه گیاهی از خانواده نعناع است که دارای ویتامین های A و B و C و کلیسیم است. پونه در غذاهای مختلف استفاده می شود و به عنوان گیاه دارویی مصرف می شود.
زمان مطالعه: 2 دقیقه

بوعلی‌ سینا، حکیم بزرگ ایرانی با برشمردن انواع پونه و به استناد مطالب جلد دوم کتاب قانون می ‌گوید که پونه گوهری است لطیف و پونه کوهی از پونه جویباری قوی ‌تر است. آسمونی در این بخش به بررسی خواص گیاه پونه می پردازد. 

خواص پونه در کتاب قانون


گیاه پونه

به گفته بوعلی سینا تندی و  تلخی که پونه دارد بسیار نرم‌ کننده است و بویژه پونه کوهی در نرمش دادن موثرتر از جویباری است. خون را به سوی پوست می‌ کشد و قرحه‌آور است . پونه را تنها خورند و عرق ریز است و بسیار گرمی ‌بخش . مواد را از ژرفای تن جذب می کند . تکه‌کننده و خشکاننده و گرم‌کننده است. پونه، بویژه پونۀ سبز را هم‌چنین با شرابی بپزند و بر پوست نهند تا لکه‌های سیاه و خونی را که زیر پلکها پیدا می‌شود از بین ببرد .

پونه و درد مفاصل


گیاه پونه

برای درمان درد مفاصل پونه آب ‌پز بسیار مفید است. کوفتگی ماهیچه و پیرامون ماهیچه را برطرف می‌ کند . ضماد پونه که پوست را می ‌سوزاند هم داروی عرق‌النساء است. ضماد پونه مزاج اندام را تغییر می ‌دهد و جاذبی است که از ژرفا جذب می‌کند . هم ‌چنین پونه را بخورند و به دنبالش آب پنیر سر بکشند و چندین روز پی در پی تکرار کنند که در علاج پاغر و واریس مفید است. پونه ‌ای که ( غلیجن ) نام دارد نیز خوردنش داروی ترنجیدگی و مالیدنش بر پوست که خون را بسوی پوست می‌کشد علاج نقرس است. چون پونه هم تحلیل‌برنده و هم تکه‌ کننده و نرمی‌بخش است خوردنش در علاج جذام هم مفید است. افشره‌اش کرم گوش را از بین می‌برد و پونه کوهی داروی زخم دهان است و ریختنی‌ها را از سوراخ بینی بیرون سازد. سوختۀ غلیجن هم لثه را استوار سازد .آب‌پز پونه علاج بلند نفسی ( انتصاب النفس ) است . پونه تنها و بویژه اگر با انجیر خورند سینه را از خلط‌های غلیظ و لزج پاک می نماید. درمان درد دنده است و کوهی از جویباری در این باره موثر تر و غلیجن همه این کارها را می‌کند. سرکه را بر پونه پاشند یا پونه‌ای که تازه در سرکه ریخته‌اند به بینی غش‌کرده نزدیک کنند تا از بوی آن به هوش آید . پونۀ شاک هم در علاج تپش قلب مفید است.

انواع پونه


گیاه پونه

هر پونه‌ای و به ویژه پونه کوهی بی ‌اشتهایی و ضعف معده را هم از بین می ‌برد و سکسکه را تسکین می‌دهد . پونه که زداینده و باز کننده و نرم‌کننده مواد صفرایی و سودایی است ، خودش و آب‌پزش در علاج یرقان مفید است. اگر بیمار یرقانی خود را با آب پز و پونه کوهی شستشو دهد عرق کند و سود بیند و اگر پونه را با انجیر خورند داروی استسقا است . آب پز پونه برای پیچش و درد روده و قی و اسهال شدید مفید است . پونه بیابانی هم مسهلی ملایم است ، به نفع زهدان است، کرم و بویژه کرم های ریز را می‌کشد. بیمار تب و لرز اگر هم آب‌پز پونه خورد ، یا پونه را در روغن بپزد و از آن روغن بر تن مالد بسیار نفع بیند . خوردن و ضماد گذاشتن پونه پادزهر حشرات است . ضمادش تقریباً کار داغ‌گذاری را انجام می‌دهد . کسی که سم خورده اگر پونه را با شراب بخورد سم را از کار بیندازد . دودکردن برگ پونه هم حشرات را می‌گریزاند . گستردن برگش نیز دشمن حشرات موذی است . پونۀ بیابانی داروی نیش کژدم است و اگر در آب جوشیده پونه کوهی را بخورند پادزهر دندان درندگان است .

معرفی نویسنده:

کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی هستم. اگه به دنیای هنر و ادبیات و آموزش زبان علاقه دارید، با من همراه باشید. تو آسمونی قراره چیزای زیادی یاد بگیریم.

ثبت نظر درباره «خواص و فواید گیاه پونه»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

6 - 4 = ?