ارزیابی مهاجرت
کد مطلب:  72995 
درج نظر
درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
تیم ملی ایران و داستان پنالتی ها در جام ملتهای آسیا

تیم ملی ایران و داستان پنالتی ها در جام ملتهای آسیا

تیم ایران در بازی با سوریه دست به کاری استثنائی زد و هر 5 پنالتی خود را در ضربات پنالتی گل کرد. رکوردی بی سابقه برای ما!
زمان مطالعه: 2 دقیقه

یک داستان 51 ساله با پایانی معمولا تکراری و البته تلخ. برای ما ایرانی ها رسیدن به ضربات پنالتی یک معنای ساده دارد؛ شکست در عمده موارد و باخت در مواردی معدود! فرق چندانی هم ندارد که رقیب ما عربستان و کویت باشند یا کره جنوبی، چین و عراق.

در بین بازیکنانی که در جام ملتهای آسیا پنالتی های ایران را هدر دادند، هر بازیکنی از هر پستی را می توان پیدا کرد. از علی دایی مهاجم گرفته تا محمد پنجعلی و مهدی مهدوی کیا. از مجتبی محرمی و احسان حاج صفی و وحید امیری تا ناصر حجازی! بله، حتی دروازه بان ایرانی هم در سال 1972 طی مسابقه با کامبوج یک پنالتی را به آسمان زد.

اولین بار که یک دیدار در جام ملت های آسیا به ضربات پنالتی کشیده شده، مربوط به جام ملت های 1972 بود. طی دیدار عراق و کره جنوبی بوم- کون چا اسطوره آینده کره نخستین بازیکنی بود که پنالتی خود را از دست می داد. اما دوازده سال زمان لازم بود که پنالتی ها به بلای جان فوتبال ایران تبدیل شوند.

وقتی عربستان و ایران در نیمه نهایی مسابقات 1984 در برابر 20 هزار تماشاگر استادیوم ملی سنگاپور با یکدیگر به تساوی(1-1) دست پیدا کردند، کار به پنالتی کشیده شد؛ ناصر ابراهیمی سرمربی تیم ملی قبل از ضربات پنالتی، حافظ طاحونی دروازه بان ذخیره تیم را به میدان فرستاد؛ ظاهرا با او برای پنالتی ها حسابی تمرین شده بود؛ اما به شکلی عجیب طاحونی هر پنج ضربه را فریب خورد!

عربستان با برد(5-4)، ایران را راهی دیدار رده بندی کرد و خود به فینال رفت. دیدار رده بندی مقابل 26 هزارنفر برگزار شد و ایران این بار هم به تساوی(1-1) دست پیدا کرد. اما یک بار دیگر در هر پنج ضربه پنالتی، دروازه خود را بازشده دید و این بار(5-3) مغلوب کویت؛ البته این دفعه با بهروز سلطانی سنگربان اصلی تیم؛ حالا ایران اولین تیمی شده بود که هر 10 ضربه رقبا در ضربات پنالتی وارد دروازه اش می شد و حتی یک ضربه هم هدر نمی رفت.

چهار سال بعد و در دیدار رده بندی مسابقات 1988، چینی ها در باخت(3-0) به ایران، نخستین تیمی بودند که هیچ یک از ضربات خودشان را به گل تبدیل نکردند! ژو دوآن، بائوشان وانگ و وِن بینگ وو سه ضربه چین را از دست دادند و احمدرضا عابدزاده اولین دروازه بانی لقب گرفت که در ضربات پنالتی گلی دریافت نکرد. عابدزاده بعدها و در سال 1996 هم در برد ایران مقابل کویت، درون دروازه ایران بود تا تنها بردهای ایران در ضربات پنالتی در جام ملتها به لطف او رقم بخورد. البته ایران حتی با عابدزاده هم توان باخت را داشت.

در نیمه نهایی جام ملتهای 1996، سه ضربه از شش پنالتی بازیکنان ایران به هدر رفت و ایران سوم شد. در حالی که عربستان سعودی بعد از برتری مقابل ایران، امارات میزبان را هم در ضربات پنالتی شکست داد و قهرمان آسیا شد.

ایران بعد از آن هم سه بار دیگر ضربات پنالتی را در جام ملتها تجربه کرد؛ در سال 2004 و در نیمه نهایی مقابل چین، ابراهیم میرزاپور درون دروازه بود، در سال 2007 وحید طالب لو در آخرین لحظات بازی وارد زمین شد تا پنالتی های کره ای ها را چپ و راست مهار کند! و سرانجام در سال 2015 و در یکچهارم نهایی مقابل عراق، علیرضا حقیقی هشت بار فرصت داشت که پنالتی های عراقی ها را مهار کند که البته او هرگز چنین توانایی نداشت.

پایان مشترک تمام این رقابتها یک مساله بود؛ شکست ایران که از نظر عموم بازیکنان هر دوره بدشانسی بود. در همین مسابقات، یونس محمود بازیکن عراق حساس ترین ضربه بازی را به صورت پاننکا( چیپ) وارد دروازه ایران کرد و سرانجام...تلخ ترین خاطره ایران از پنالتی ها توسط یحیی گل محمدی رقم خورد. ضربه پنجم و ضربه چیپی که به جای ایران، چین را به فینال فرستاد.

و هرگز کسی نفهمید: چه جای چیپ زدن بود؟

نظر خود را درباره «تیم ملی ایران و داستان پنالتی ها در جام ملتهای آسیا» در کادر زیر بنویسید :
لطفا شرایط و ضوابط استفاده از سایت آسمونی را مطالعه نمایید
ارزیابی مهاجرت
: برای دریافت مشاوره درباره تیم ملی ایران و داستان پنالتی ها در جام ملتهای آسیا فرم زیر را تکمیل کنید

هزینه مشاوره ۳۰ هزار تومان می باشد

پاسخ مشاوره شما ظرف 1 روز کاری در پنل شما درج می شود و پیامک دریافت می کنید