کد مطلب: 19436 درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
امام حسن مجتبی کریم اهل بیت

امام حسن مجتبی کریم اهل بیت

همانطور که می دانید لقب امام حسن مجتبی (ع) ، کریم اهل بیت است و یکی از دلایل اینکه این لقب را به ایشان داده...
زمان مطالعه: 2 دقیقه

imam-hassan-mojtaba

همانطور که می دانید لقب امام حسن مجتبی (ع) ، کریم اهل بیت است و یکی از دلایل اینکه این لقب را به ایشان داده اند، بخشنده بودنشان است. اگر می خواهید در این مورد بیشتر بدانید این بخش آسمونی را حتما مطالعه کنید چرا که مطالب مفیدی در مورد امام حسن مجتبی (ع) و اینکه چرا به ایشان کریم اهل بیت می گویند آماده کرده ایم. همچنان آسمونی را همراهی کنید.

امام حسن مجتبی (ع) 15 ماه رمضان سال سوم هجرت در مدینه چشم به جهان گشود . حسن بن علی (ع) دوران جد بزرگوارش را چند سال بیشتر درک نکرد زیرا او تقریباً هفت سال داشت که پیامبر اسلام از دنیا رفت.

پس از آن، تقریبا سی سال کنار پدرش زندگی کرد و و پس از شهادت علی (ع) 10 سال هدایت امت را به عهده داشت و در سال 50 هجری با توطئه معاویه بر اثر مسمومیت در سن 48 سالگی به درجه شهادت رسید.

امام حسن مجتبی به کریم اهل بیت شناخته می شود چرا که آن بزرگوار نه تنها از نظر علم، تقوی، زهد و عبادت، مقامی برگزیده و ممتاز داشت، بلکه از لحاظ بذل و بخشش و کمک به نیازمندان نیز سرآمد بود.

هیچ نیازمندی از در خانه آن حضرت دست خالی برنمی گشت. هیچ آزرده دلی شرح پریشانی خود را نزد آن بزرگوار بازگو نمی ‏کرد، جز آنکه مرهمی بر دل آزرده او نهاده می ‏شد. حسن بن علی (ع) با تمام قدرت و توان در انجام امور خیر و نیک و رفع نیاز مستمندان فعال بود و هرآنچه را که داشت در راه خدا انفاق می کرد .

امام حسن مجتبی (ع) در طول عمر خود دو بار تمام اموال و دارایی خود را در راه خدا خرج کرد و سه بار ثروت خود را به دو نیم تقسیم کرده و نصف آن را برای خود نگهداشت و نصف دیگر را در راه خدا بخشید.

امام حسن (ع) فردی شجاع و با شهامت بود و هرگز ترس و بیم در وجود او راه نداشت. او در راه پیشرفت اسلام از هیچگونه جانبازی دریغ نمی کرد و همواره آماده مجاهدت در راه خدا بود.

امام مجتبی (ع) در جنگ جمل در کنار پدر خود در خط مقدم می ‏جنگید . آن بزرگوار جنگ صفین نیز در بسیج عمومی نیروها و گسیل داشتن سپاه حضرت علی(ع) برای جنگ با سپاه معاویه، نقش مهمی داشت.

امام حسن مجتبی(ع) با شجاعتی که از خاندان خود به ارث برده بود و تعصبی که نسبت به دین اسلام داشت، هرگز در برابر دشمنان اسلام و مسلمانان کوچکترین کوتاهی نداشت و به هر شکل ممکن، حتی در قالب مناظرات کوبنده در برابر فعالان ضد اسلامی ایستادگی می کرد.

حضرت مجتبی (ع) حتی پس از انعقاد پیمان صلح که در نهایت درایت و هوشمندی امام انجام شد، بعد از ورود معاویه به کوفه، بر منبر نشست و انگیزه ‏های صلح خود و امتیازات خاندان امیرالمؤمنین را بیان کرد و در حضور هر دو گروه با اشاره به نقاط ضعف معاویه با شدت و صراحت از روش او انتقاد کرد.

امام در آن شرایط و موقعیت صلح را ترجیح داد تا مسلمانان را از گزند نبردهایی که به شکست آنها و شهادت می انجامد مصون داشته و در آرامش و صلح به تحکیم پایه های اعتقادی مسلمانان و تبیین معارف حقه اسلامی بپردازد .

در بررسی علل صلح امام مجتبی (ع) از نظر سیاست داخلی، مهمترین موضوعی که به چشم می ‏خورد فقدان جبهه نیرومند و متشکل داخلی است زیرا مردم عراق و بویژه مردم کوفه، در عصر حضرت مجتبی (ع) نه آمادگی روحی برای نبرد داشتند و نه تشکیل و هماهنگی و اتحاد.

معرفی نویسنده:

پروفایل روابط عمومی آسمونی که موضوعات و مطالب آن توسط جمعی از همکاران دپارتمان های مختلف آسمونی نگارش و ویراستاری می شود، که بیشتر حول و محور موضوعات عمومی و روزانه می باشد

ثبت نظر درباره «امام حسن مجتبی کریم اهل بیت»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

8 - 4 = ?