کد مطلب: 2231 درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
آداب و رسوم استان اصفهان

آداب و رسوم استان اصفهان

جشن ها آتش‌افروزى و جل جلانى (نطنز ) در نطنز و آبادى‌هاى آن رسم است که در شب‌هاى هفدهم، هیجدهم و نوزدهم...
زمان مطالعه: 2 دقیقه

جشن ها

آتش‌افروزی و جل جلانی (نطنز )
در نطنز و آبادی‌های آن رسم است که در شب‌های هفدهم، هیجدهم و نوزدهم دی‌ماه کودکان در دسته‌های مختلف جمع می‌شوند و هر دسته در یکی از تپه‌ها و بلندی‌های آبادی بوته و خار و هیزم را که از پیش جمع کرده‌اند آتش می‌زنند به‌طوری‌که شعله‌های آتش سراسر آبادی را روشن کند. آنها معتقدند روشنائی اگر به درخت‌ها برسد آن‌ سال میوه و سردرختی بیشتر می‌شود و آفات از بین می‌رود.

شب اسفند  (کاشان) 

در کاشان و اطراف آن ماه را سی‌روز محاسبه می‌کنند و برای گرفتن جشن شب اول اسفند قرار جشن می‌گذارند. از یک‌ماه تا چهل روز پیش از اسفند قرار می‌گذارند که در یک روز و یک شب  اهل آبادی شب اسفند بگیرند. این نوع محاسبه را به کاشی‌ها منسوب می‌دارند.

چلهٔ بزرگ و چلهٔ کوچک ( کاشان )

در مرق (Marag) کاشان برای زمستان تقسیم‌بندی مخصوص دارند: ده روز اول زمستان و چهل روز بعد از آن‌را ”چلهٔ بزرگ“ و بیست روز بعدی را ”چلهٔ کوچک“ می‌دانند و به ده روز بعد ”امن و بهمن“ می‌گویند. از ده روز باقی‌مانده هفت رو”سرما پیرزن“ و سه روز ”سرما عجوزه“ است.

چهارشنبه‌سوری

غروب سه‌شنبه آخر سال بانوی خانه بوته‌ای را آتش می‌زد و آن ‌را در کوچه می‌انداخت. کوزه آبی با چند دانه اسفند هم روی آتش می‌ریخت تا بلا دور شود. شب چهارشنبه‌سوری فالگوشی و فال‌کوزه انجام می‌شد.

موسیقی

موسیقی دانان اصفهانی در طول سالیان متوالی سبک خاصی به وجود آورده اند که به مکتب اصفهانی یا سبک اصفهانی شهره است. در پنجاه سال اخیر هر جا صحبت از موسیقی اصیل ایرانی می‌شود، نام تاج اصفهانی و صدای گرم او بر سرزبان است. سلیقه او در انتخاب اشعار، تلفیق شعر و موسیقی باعث اعجاب است. مشهورترین کار او در صفحه ”همایون“ است که در موسیقی ایران هم چنان بی‌رقیب است. او صفحات خود را با استاد حسن کسایی (استاد مسلم نی) و نیز استاد جلیل شهناز که در نواختن تار سبکی بی‌بدیل ابداع نمود، اجرا کرده است. در مکتب اصفهان برای 7 اصل زیر در آوزاه‌خوانی اعتبار قائل شده اند:

1-  انتخاب شعر
2- تلفیق شعر و موسیقی
3- ابداع و تنوع ملودی
4- ادوات وتنوع تحریر
5- جمله‌بندی
6- هم‌سازی (هم نوایی با خواننده)
7- ابداع (خلاقیت)

در موسیقی ایرانی خوانندگان مکتب اصفهان روی بیان دقیق شعر تاکید دارند و آواز نا مفهوم را دارای کاستی می دانند ولی خوانندگانی که حتی نشان هایی از مکتب اصفهان در آوازشان دیده می شود؛ هم هستند که گاهی تشخیص شعری که می خوانند، برای شنونده مشکل است. استادانی چون عبدالحیم اصفهانی، نایب اسدالله و میرزاحسین ساعت‌ساز و حاج عندلیب از موسیقی دانان بزرگ این خطه هستند که شاگردان بزرگی را پرورش داده اند.

زبان و گویش

مردم استان اصفهان به زبان فارسی با لهجه اصفهانی سخن می گویند و با توجه به وسعت استان اصفهان و در برگرفتن شهرها و روستاهای متعدد لهجه های متفاوتی چون لهجه کاشی، لهجه نایینی و… در این استان رایج است. به طور مثال در منطقه آران و بیدگل، فارسی رایج است ولی با لهجه‌های متفاوت مخصوص آن محل گویش انجام می شود. زبان ملی این منطقه که در اصطلاح آن زبان “دهی” می‌گویند از زبان‌های پهلوی قدیم است. هر یک از نواحی استان اصفهان دارای ویژگی های خاص خود است. عشایر قشقایی زبان ترکی مخصوص به خود را دارند و عشایر بختیاری به زبان بختیاری سخن می گویند. کاشانی ها لهجه کاشی دارند.

معرفی نویسنده:

نمایش بیشتر

ثبت نظر درباره «آداب و رسوم استان اصفهان»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

8 - 4 = ?