کد مطلب: 4746 درج نظر
زمان مطالعه: 4 دقیقه
نقد فیلم سینمایی: به خاطر پونه

نقد فیلم سینمایی: به خاطر پونه

" پونه در نقطه ای از مجید جدا می شود که هنوز به او علاقمند است و این را می توان از صحنه های پایانی فیلم دریافت؛...
زمان مطالعه: 4 دقیقه

" پونه در نقطه ای از مجید جدا می شود که هنوز به او علاقمند است و این را می توان از صحنه های پایانی فیلم دریافت؛ درست آنجا که با برداشتن تمام وسایلش، عزم راسخ خود برای جدایی و رفتن بی بازگشت خود را نشان می دهد، در نامه ای خطاب به مجید می گوید: «نمی دونم چرا هنوز وقتی نمی بینمت دلتنگت می شوم و منتظرم برگردی.» "

به خاطر پونه داستان خاطرخواهی مردی است به نام «مجید» به همسرش «پونه». مجید مردی است از خانواده متوسط شهرستانی و سنتی که به بیماری اعتیاد، شک و بدبینی دچار است و همسر خود را با رفتار های نامناسب خود آزار می دهد. پونه همسر مجید دختری است از خانواده ای مدرن که به هیچ وجه شباهتی با خانواده مجید ندارند. این فیلم داستان زندگی زوجی را به نمایش می گذارد که هریک از دنیایی متفاوت به هم دل بسته اند واین اختلاف و عدم تفاهم، آشوبی بزرگ را بین آنها رقم می زند؛ آشوبی که هر لحظه زندگی آنها را تهدید می کند و پایه های زندگی شان را که ریشه در علاقه قلبی آنها دارد، می لرزاند. اختلافی که لرزها و آشوب های آن خود می توانند یکی از علل اعتیاد مجید باشد.

پونه زنی امروزی است؛ او تحصیل و کار را دوست دارد، آبروی و وجهه اجتماعی اش برایش اهمیت دارد ولی یک خصلت بد دارد و آن این است که گاه و بی گاه دروغ های کوچکی می گوید. در مقابل، مجید مردی است شلخته که خیلی مقید به آداب نیست. او سنتی است و بسیار متعصب و به تعبیر خود نویسنده فیلم بد غیرت.

پونه با وجود تفاوت هایی که با مجید دارد به حرمت علاقه ای که بین آنهاست، سعی در کم رنگ دیدن این تفاوت ها و پررنگ نشان دادن عشق و علاقه همسرش دارد، ولی با اعتیاد مجید و شدت گرفتن بیماری بدبینی او، دیگر قادر به ادامه زندگی با او نیست. پونه در این نقطه با حرف زدن مجید مشکل دارد، با شلختگی و بدبینی ها و سوءظن او، با اعتیاد و در نهایت خانواده او. پونه هرگز قادر به سازگاری با خانواده همسر خود نیست، آنها خیلی بد نیستند؛ تنها مشکل آنجاست که با پونه تفاوت دارند؛ سنتی و عاطفی اند و به جز زن بودن هیچ وجه شباهت دیگری با پونه ندارند. پونه علاقه ای به خانه داری و شرکت در مراسم های سنتی مذهبی ندارد. او مانند خیلی از زنان مدرن دوست ندارد زود بچه دار شود و این نوع سبک زندگی برای خانواده مجید، نامعقول و غیرطبیعی است. پونه نیز در ارتباط با آنها رفتار درستی ندارد و دربرخورد خود با آنها کاملاً غیرمنعطف و ناسازگار و گاهی لجوج و بی ادب است. این در حالی است که مجید عاشق خانواده خویش است و حرف های آنها گاهی بر رفتار او تأثیرگذار است و اینها همه از عواملی است که زندگی پونه و همسرش را تهدید می کند.

مجید، پیوسته در حال دست و پنجه نرم کردن با شکی است که جان او را می خورد. او همیشه در این اضطراب است که همسرش به او خیانت کند و با فرد دیگری که با او همرنگ تر است( برای مثال معلم فوتوشاپ پونه) همراه شود. گویا مجید دروناً از تفاوت خود با همسرش آگاه است و از بیماری اعتیاد و بدبینی خود در برابر پونه احساس عجز می کند این را می توان در گریه های گاه و بی گاه او و در خودشکستن های او در برابر آینه فهمید.

همین عجز باعث ترس او می شود. ترسی که او را به موجودی ترسناک و گاه روانی مبدل می کند که حتی پونه از در کنار او بودن احساس ناامنی می کند. مجید برای پاک شدن خود تلاش می کند؛ برای رهایی و پاکی از اعتیاد و خوره بدبینی و شک. به همین دلیل است که به بستری شدن در کمپ تن می دهد و یا چون کارآگاهی برای زدودن شک خود نسبت به پونه تلاش می کند، ولی با همه اینها در ترک اعتیاد خود ناتوان است و به خاطر تعلل ها وقتی به پاکی پونه اعتقاد پیدا می کند و به خانه بر می گردد، خانه را خالی می بیند.

بله پونه در نقطه ای از مجید جدا می شود که هنوز به او علاقمند است و این را می توان از صحنه های پایانی فیلم دریافت؛ درست آنجا که با برداشتن تمام وسایلش، عزم راسخ خود برای جدایی و رفتن بی بازگشت خود را به مجید نشان می دهد، در نامه ای خطاب به مجید می گوید: «نمی دونم چرا هنوز وقتی نمی بینمت دلتنگت می شوم و منتظرم برگردی.»

فیلم این مضمون را به بیننده القا می کند که علاقه صرف هرگز برای داشتن یک زندگی ایده آل کافی نیست. هم کفو بودن شرایطی است که قبل از همراه شدن باید به آن توجه کرد.

اعتیاد بیماری است که می تواند شخصیت گرفتاران در دام آن را استحاله کند که با وجود دست و پا زدن های آنها افسار اراده شان را در دست گیرد و آنها و خانواده شان را به سمت نابودی و سقوط هل دهد. ریشه های این اعتیاد در فیلم همان محیط آشفته خانه مجید است و ریشه بدبینی او دروغ های گاه و بی گاه همسرش و جامعه اوست. مجید به ضرورت کار خود با زنانی رو به رو می شود که بویی از حیا، عفت و وفا نبرده اند و این خود عاملی می شود که مجید را نسبت به زنان بدبین می کند. در عین حال سنتی بودن مجید و زندگی در خانواده ای که همه سنتی و غیرتی اند و مظاهر عفت آنها با زنان شهری قدری متفاوت است، در این مسئله بی تأثیر نیست. غیرت زمانی که از اعتدال خارج می شود و با بدبینی همراه می گردد، تیشه ای می شود که بر ریشه زندگی مشترک او زده شده وآن را به نقطه پایان می رساند.

کارگردان: هاتف علیمردانی

بازیگران: فرهاد اصلانی، هانیه توسلی، ترلان پروانه، علی افشین راد، محمد ساربان، محمد کارت، نیره فراهانی

نویسنده: هاتف علیمردانی
تهیه کنندگان: امیرعباس گردان، داریوش بابائیان
مدیر فیلمبرداری: مهدی جعفری
طراح صحنه و لباس: امیر ملک پور
صدابردار: محمود خرسند
صداگذاری: ایرج شهرزادی
تدوین: امیر ادیب‌ پرور
مدیر تولید: علی‌اصغر اخوان مقدم
سرمایه گذار: شرکت آراد (برادران زینل نیا)

 

اطلاعات بیشتر:

"به خاطر پونه" سومین فیلم علیمردانی پس از فیلم های "راز دشت تاران"(1388) و "یک فراری از بگبو"(1390) است.

سال ساخت و اکران:
سال ساخت: 1391
تاریخ اکران: 1392 - (27 شهریور)

سینماهای نمایش دهنده:
استقلال - آزادی - زندگی - شکوفه - ملت - ماندانا - سمرقند - ناهید - شاهد - راگا - بهمن - اریکه ایرانیان

 

- نقد از: حمیده دهقانی

معرفی نویسنده:

پروفایل روابط عمومی آسمونی که موضوعات و مطالب آن توسط جمعی از همکاران دپارتمان های مختلف آسمونی نگارش و ویراستاری می شود، که بیشتر حول و محور موضوعات عمومی و روزانه می باشد

نمایش بیشتر

ثبت نظر درباره «نقد فیلم سینمایی: به خاطر پونه»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

2 + 9 = ?