کد مطلب:  66717 
درج نظر
درج نظر
زمان مطالعه: 5 دقیقه
کن آستون؛ داور مبتکر و جنگ سانتیاگو

کن آستون؛ داور مبتکر و جنگ سانتیاگو

وقتی کنت جورج آستون داور باتجربه انگلیسی برای قضاوت مسابقه دو تیم ایتالیا و شیلی در جام جهانی 1962 انتخاب شد، اتفاقی کم سابقه در جام جهانی رخ داد.
زمان مطالعه: 5 دقیقه

مهدی زارعی- در شرایطی که 18 داور در این مسابقات حضور داشتند، اعطای داوری مسابقه به آستون- که بازی نخست شیلی میزبان در برابر سوییس را هم قضاوت کرده بود- چندان عادی به نظر نمی آمد. آستون در برد(3-1) شیلی مقابل سوئیس در روز نخست جام، داوری بی دردسری داشت. هرچند که هیچ جریمه ای برای بازیکنان شیلی در نظر نگرفت. در ابتدا قرار بود خوآن گاردئازابال اسپانیایی داور مسابقه شیلی و ایتالیا باشد. اما ایتالیایی ها به قضاوت یک داور اسپانیولی در مسابقه شیلی اسپانیایی زبان، معترض بودند و نتیجه جایگزینی استون بود.

Ken Aston MBE Portrait.jpg

آستون که روز اول سپتامبر 1915 در کولچستر واقع در اسکس انگلستان به دنیا آمده بود، تحصیلات خود را در دانشگاه سنت لوک به پایان رساند؛ جایی که قبلا جورج ریدر داور مشهور انگلیسی و سر استانلی روس رئیس اتحادیه فوتبال انگلیس- و رئیس اینده فیفا- نیز پیش تر در آن کالج حضور داشتند. آستون از 19 سالگی کلاسهای داوری را با موفقیت طی کرد. اما جنگ جهانی وقفه ای طولانی در کار او به وجود آورد.

در ایام جنگ جهانی دوم، آستون به دلیل مصدومیت مچ پا، از نیروی هوایی سلطنتی کنار گذاشته شد و به ارتش بریتانیا در هند پیوست. در آنجا به دلیل خدمات خود در توپخانه سلطنتی درجه سرهنگی گرفت. با پایان جنگ او دوباره به میادین فوتبال بازگشت و  با قضاوت در لیگ های مختلف انگلیس، آماده قضاوت در مهمترین لیگ فوتبال این کشور شد؛ دسته اول. در این دوران ابتکارات او به شدت مورد توجه داوران دیگر قرار گرفت. اولین ابتکار او در سال 1946بود. جایی که استون اولین داور لیگ شد که لباس مشکی با حاشیه ها و جیب های سفید را پوشید که بعدها لباس استاندارد داوران شد. تا آن زمان، داوران ژاکت‌های خود را روی پیراهن‌های سفیدی با سرآستین فرانسوی و شلوارهایی شبیه به چوب گلف می‌پوشیدند. آستون درباره ابتکار خود چنین توضیح داد:

 

روزی یک ژاکت مشکی خلبانی را در ویترین یک فروشگاه مشاهده کردم، از مجموعه شگفت‌انگیز جیب‌های به کار رفته در ژاکت خیلی خوشحال شدم. فوراً چند ژاکت خلبانی خریدم، چون فکر می‌کردم که جیب‌ها در حفظ تجهیزات داوری به من کمک می‌کنند. تنها کافی بود که لباس جدیدم را به مشکی تغییر رنگ بدهم و حاشیه های سفیدی برای آن در نظر بگیرم.

 

یک سال بعد (1947)، او باز هم دست به ابتکاری دیگر زد. تا قبل از آن پرچم هایی که خط نگهدارها استفاده می کردند، به رنگ پیراهن تیم میزبان بود و این پرچم ها را تیم میزبان در اختیار آنها قرار می داد. اما آستون از پرچم های زرد و قرمز استفاده کرد. اما به چه علت؟

 

در یک روز مه آلود در لندن به عنوان خظ نگهدار در بازی حضور داشتم. رنگ‌های تیم میزبان بژ و شکلاتی بود، رنگ‌هایی که در مه توسط هیچ کسی دیده نمی شدند. به همین خاطر در بازگشت به خانه به فروشگاه وسایل جنگی رفتم، یک جفت بارانی قرمز و زرد خریدم و مجموعه‌ای از پرچم‌های رنگارنگ درست کردم که از آن پس، از آنها استفاده کردم و دیگر کسی از ندیدن پرچم ها در مه دچار مشکل نشد.

 

 در فصل 50-1949او سرانجام قضاوت در لیگ فوتبال را آغاز کرد و در شرایطی که مدیر مدرسه ابتدایی نیوبری پارک در منطقه ایلفورد بود، دوره های تدریس فراوانی را برای داوران تازه کار برگزار کرد. از جمله مجموعه ای برای داوران که نام « داوری تفکر است» را به آن داد و به صورت سريال ضبط شد.

با این حال آستون در مسابقه شیلی و ایتالیا سخت ترین کار زندگی خود را در پیش داشت. در تیم جنگ خود را از ماهها قبل آغاز کرده بودند و تنها 12 ثانیه از آغاز مسابقه گذشته بود که اولین خطا اعلام شد. مشکل بزرگ آستون کمک داورهای آمریکایی و مکزیکی او بودند؛ دو کمک داور بسیار کوچک برای این مسابقه بزرگ. آستون این واقعیت را هرگز منکر نشد:

 

من در بین یک مکزیکی و یک آمریکایی کوچک گیر افتاده بودم. آنها داوران خوبی نبودند، بنابراین می توان گفت که من به تنهایی در برابر 22 بازیکن قرار گرفته بودم.

 

تنها 8 دقیقه از شروع مسابقه گذشته بود که اتفاقی جنجالی رخ داد. جیورجیو فرینی هافبک چپ ایتالیا به دستور آستون اخراج شد! قرینی حاضر به ترک زمین نبود و سرانجام پلیس دخالت کرد و او به ناچار از زمین بیرون رفت. در دقیقه 41 هومبرتو ماسکیو دومین بازیکن اخراجی ایتالیا شد. آن هم در شرایطی که بعد از خطا روی لئونل سانچس، چنان مشتی از بازیکن شیلیایی خورد که بین اش شکست! اما استون هرگز بازیکن شیلی را جریمه نکرد. چرا؟

 

در آن لحظه من پشتم به صحنه بود. وقتی داور یا کمک داور صحنه‌ای را مشاهده نکنند، نمی‌توان تصمیمی گرفت. اما من اطمینان دارم کمک داور آن صحنه را دیده بود، ولی ترجیح داد چیزی به من نگوید.

 

لئو گولد اشتاین کمک داور آمریکایی در آنجا چه می کرد؟ او یک یهودی لهستانی بود که در اردوگاه آشوویتس آلمان نازی آماده رفتن به اتاق گاز بود اما تقدیر این بود که آلمانها نیاز به یک داور فوتبال داشته باشند و قضاوت در آن مسابقه جان گولد اشتاین را نجات داد. او نجات یافت تا بعد از جنگ به آمریکا رفته و از عوامل جنجال این مسابقه شود!

به هر شکل آن مسابقه با شکست(2-0) ایتالیای 9 نفره خاتمه یافت و آستون نیز هرگز در ادامه رقابتهای آن جام فرصت داوری به دست نیاورد. دلیل این امر کشیدگی تاندون آشیل او اعلام شد. به هر شکل سر استانلی روس رئیس انگلیسی فیفا او را به ریاست کمیته داوران فیفا منصوب کرد و آستون در سه جام جهانی بعدی به عنوان رئیس کمیته داوران حضور داشت. در این دوران ابتکارات آستون ادامه یافت. بعد از جام جهانی 1966 تصمیم گرفت با الهام از رنگهای چراغ راهنمایی و رانندگی، کارتهای زرد و قرمز را برای داوران طراحی کند. اما این ابتکار چگونه رخ داد؟

 

پس از بازی انگلیس و آرژانتین در جام جهانی 1966، متوجه شدم که جکی چارلتون توسط داور آلمانی، رودلف کریتلین، کارت زرد گرفته است. چارلتون با دفتری که من به عنوان رئیس داوران جام جهانی در آنجا مستقر شده بودم، تماس گرفت تا درباره آنچه در روزنامه خوانده بود و صحت آن جویا شود. عصر آن روز، من هم در هنگام رانندگی از استادیوم ومبلی به دروازه لنکستر، سردرگمی چارلتون را در ذهن داشتم. وقتی در تقاطع چراغ راهنمایی در خیابان کنزینگتون توقف کردم، متوجه شدم که در چراغ راهنمایی و رانندگی از رنگها برای هشدار دادن استفاده می شود. می شد کاری مشابه در زمین فوتبال برای هشدار دادن به بازیکنان و اطلاع رسانی به تماشاگران و خبرنگاران انجام داد. پس از رسیدن به خانه‌، این مساله را برای همسرم هیلدا توضیح دادم. او به اتاق کناری رفت اما فقط چند دقیقه بعد با دو "کارت" ساخته شده از کاغذ بازگشت. هیلدا آنها را بریده بود تا در جیب پیراهنش جا شود. به این ترتیب سیستمی ابداع شد که به موجب آن یک کارت زرد برای اخطار و یک کارت قرمز برای اخراج در نظر گرفته و اولین بار در جام جهانی 1970 استفاده شد.

 

 در ایام جام جهانی 1966 آستون پیشنهاد حضور داور چهارم را در مسابقه ارائه کرد تا اگر داور اول مسابقه مصدوم شد، از داور چهارم استفاده شود. او همچنین در 1974 استفاده از تابلوی تعویض با استفاده از شماره بازیکنان را نیز به قوانین داوری افزود. مشخص کردن فشار توپ فوتبال قبل از مسابقه از دیگر تغییراتی بود که در زمان او رخ داد.

آستون در 23 اکتبر 2001 از دنیا رفت. هرچند که هنوز هم وقتی صحبت از او می شود، جنگ سانتیاگو و نبرد خشن ایتالیا مقابل شیلی به خاطر آورده می شود، نه انبوه ابتکارات مرد خلاق بریتانیایی.

: برای دریافت مشاوره درباره کن آستون؛ داور مبتکر و جنگ سانتیاگو فرم زیر را تکمیل کنید
واریز هزینه و دریافت مشاوره توسط :

نظر خود را درباره «کن آستون؛ داور مبتکر و جنگ سانتیاگو» در کادر زیر بنویسید :

8 - 2 = ?
لطفا شرایط و ضوابط استفاده از سایت آسمونی را مطالعه نمایید