کد مطلب: 59953 درج نظر
زمان مطالعه: 3 دقیقه
نقد روانشناختی فیلم سینمایی ملی و آرزوهای نرفته

نقد روانشناختی فیلم سینمایی ملی و آرزوهای نرفته

این فیلم به نویسندگی و کارگردانی "تهمینه میلانی" محصول سال 1396 می باشد.
زمان مطالعه: 3 دقیقه
اختصاصی آسمونی/نویسنده: مرجان دلپسند

18 شهریور 1400

خشونت در لغت به معنای پرخاش و سختگیری است همچنین به کارگیری قدرت فیزیکی توأم با خشم و بی حرمتی نیز خشونت است. نیز سواستفاده از قدرت در جهت اعمال فشار به دیگران با هر وسیله اعم از ضرب و جرح، فشار روحی و رفتارهای جنسی به عنف با هدف اثبات برتری و دست یابی به خواسته های فردی که احتمالا باعث آسیب های مشخصی به قربانی خواهد شد، خشونت محسوب می شود.

خشونت به تناسب اینکه در کجا و چگونه و چه زمانی و نسبت به چه کسی رخ می دهد به انواع گوناگونی تقسیم می شود؟ مانند خشونت خانگی، خشونت علیه زنان، خشونت فیزیکی، خشونت روانی، خشونت بدون هدف و... می باشد. اما خشونت خانگی و تبعیض جنسیتی متعاقب آن موضوعی است که در فیلم سینمایی "ملی و راههای نرفته" به آن پرداخته شده است.

این فیلم به نویسندگی و کارگردانی "تهمینه میلانی" محصول سال 1396 می باشد.

بازیگران این فیلم سینمایی عبارتند از ماهور الوند، میلاد کی مرام، السا فیروز آذر، جمشید هاشم پور و افسر اسدی و... . شخصیت اول این فیلم سینمایی را ملیحه با بازی"ماهور الوند"می توان دانست.

دختری بیست ساله با شور و اشتیاق فراوان برای داشتن یک زندگی بهتر، اما دریغ و افسوس که درخانواده ای است با قوانین وهنجارهای اخلاقی و نسبتا قدیمی که با هنجارهای امروز جامعه فرسنگها فاصله دارد. قوانین و هنجارهایی که دختران دهه های گذشته با آنها روبرو بودند.

«ملیحه» دختری است که تا سن بیست سالگی خود نتوانسته است هم صحبت و دوستی صمیمی داشته باشد. شاید به دلیل محدودیت هایی زمانی و اجتماعی که برادرانش برایش به وجود آورده اند. تنها سرگرمی که دارد، کلاس خیاطی است که آرمانگرایانه آن را برای مستقل شدن و یافتن شغلی مناسب دنبال می کند.

مادر ملیحه نیز بانویی است که او نیز به نوعی درگیر این قوانین و محدودیت های سخت گیرانه است.اما خود را با فیلم های شبکه های ماهواره ای سرگرم کرده است ‌و حتی کوچکترین دفاعی از دختری که زیر بار اتهام و زورگویی های برادرانش است،نمی کند. حال سوال اینجاست آیاچنین دختری با عزت نفسی شکل نگرفته و بی تجربه که درچنین خانواده با این قوانین ومحدودیت‌ها و وضعیت نابسامان خانوادگی زندگی می کند و قصد فرار از آن را به هر نحو ممکن دارد،با دیدن اولین مردی که چنان باکلمات و حرکات خاصش و بامهارتی خاص سعی در اغوا کردن دختران دارد، دلبسته و شیفته او نمی شود؟ اما نقطه عطف این فیلم را زمانی می توان دانست که او از طریق «نیره» با بازی«السا فیروز آذر»با برادرش «سیامک »آشنا می شود. دیداری که ملیحه را صددل شیفته و دلبسته او می کند. تاجایی که برادرانش مانع ارتباط آنها و هم چنین مانع رفتن او به کلاس خیاطی می شوند.

قرارهای پنهانی، تلفن های نیمه شب، گردش های پنهانی از برادرانش و... همگی باعث وابستگی بسیار او به سیامک و نهایتا درخواست ازدواج ازجانب سیامک و خانواده اش می شود. اما پیشنهاد ازدواجی که مخالفت تمام اعضای خانواده اش را به همراه دارد. زیرا خانواده لایه های پنهانی از شخصیت سیامک را می بینند که او به واسطه عشقی که به او پیدا کرده است، ناتوان از دیدن وفهمیدن آنها است.

درسکانسی از فیلم که او در یک قرار عاشقانه و پنهانی موبایل ملیحه را بدون حضور او از کیفش برداشته و باز می کند یاسکانس هایی از فیلم که او با دیدن مردان دیگر درکافی شاپ تمام وقت احساس می کند که همه آن مردها دارند به ملیحه نگاه می کنند، نشانگر شخصیت شکاک و پارانویید گونه او دارد. تاجایی که حتی نسبت های ناروایی نیز به او می زند و برچسپ هایی نیز به او می تواند بزند.اما در یک رابطه دوستانه این موارد به چشم «ملیحه »یک مورد رفتاری منفی به حساب نمی آید و آنها را جز جذابیت های مردانه اش به حساب می آورد. جذابیت هایی که بعد از ازدواج مانند کابوس در زندگیش هر روز بعد از ازدواج تجربه می کند. تا جایی که به واسطه همکارش در خیاطی به شماره تلفن یک مرکز مشاوره امن دسترسی یافته و با مشاوری آشنا می شود که او را از هر لحاظ حقوقی و حقیقی آگاه کرده و راهنمایی های لازم را طی تماس های تلفنی به او می کند. مشاوری که حتی او را بعد از خودکشی که درسال های اول ازدواجش در سر می پرو اند و حتی ابزار لازم آن را نیز مهیا کرده بود، نجات می دهد.

این فیلم به طور غیر مستقیم نیز به معرفی این گونه مراکز که به نوعی حامی تمام قد زنان درگیر خشونت خانوادگی هستند، پرداخته است. اما در پایان فیلم می بینیم که مشاور ملیحه "آقای رییسی" قهرمان اصلی داستان فیلم است، اما با کمی اغراق در نقشش. علارغم اینکه فقط صدایش را زمانی که به ملیحه دلداری می دهد و راه را به او نشان می دهد، فقط می توان شنید. این فیلم را درشبکه نمایش خانگی فیلیمو می توانید ببینید.

اختصاصی آسمونی/نویسنده: مرجان دلپسند

18 شهریور 1400

معرفی نویسنده:

کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان ، دوره تئاتردرمانی و عضو اصلی انجمن تئاتر درمانی ایران ، شرکت در چند دوره کلاس آنلاین فیلم نامه نویسی استاد فرزانه شبانی و استاد مينو فرشچی
نقد روانشناسی فیلم ها و سریال های ایرانی و خارجی ، تهیه گزارش از نمایشگاه هایی از قبیل (جشنواره موسیقی،کتاب،مد و لباس و جشنواره فیلم فجر

ثبت نظر درباره «نقد روانشناختی فیلم سینمایی ملی و آرزوهای نرفته»

دیدگاه خود را در کادر زیر بنویسید

7 - 4 = ?