کد مطلب:  66923 
درج نظر
درج نظر
زمان مطالعه: 2 دقیقه
خاطرات پله از جام جهانی فوتبال؛ جوان ترین برنده

خاطرات پله از جام جهانی فوتبال؛ جوان ترین برنده

پله فوتبالیست بزرگ برزیلی در حالی در 17 سالگی برنده جام جهانی شد که در ابتدا مصدوم بود و امکان بازی نداشت.
زمان مطالعه: 2 دقیقه

مهدی زارعی- پله در خاطرات خود از جام جهانی 1958 سوئد می نویسد: سرانجام برای سومین بازی تیم ملی در جام جهانی مقابل شوروی، آماده مسابقه شده بودم. در اینجا دکتر جونیور کاروالیائش- روانپزشک تیم- به شدت با حضور من مخالفت کرد و گفت:

پله آشکارا مثل بچه هاست. او فاقد روحیه جنگندگی کافی است. جوانتر از آن است که بتواند فروارد خوبی باشد. همچنین احساس مسوولیت لازم برای بازی تیمی را ندارد. به هیچ وجه نباید بازی کند!

خوشبختانه- برای من و گاریشنا- سرمربی تیم یا نفهمید که آن مرد چه می گوید یا فهمید و باور نکرد. برزیلی ها عادت دارند که حرف هرکسی را باور نداشته باشند. ویسنته فئولا به روانپزشک گفت:

ممکن است حق کاملا با شما باشد. تنها مسالله این است که شما هیچ چیز درباره فوتبال نمی دانید. هر وقت زانوی پله آمادگی داشت، بازی می کند!

من در برابر شوروی به میدان رفتم. در برابر ولز تک گل مسابقه را به ثمر رساندم و در برد نیمه نهایی مقابل فرانسه هت تریک کردم تا(5-2) پیروز شویم. حالا در فینال بودیم اما هیچ برزیلی فینال 1950 و شکست برزیل را فراموش نمی کرد...

قبل از فینال، جورج رینر مربی سوئد پیش بینی کرده بود:

اگر برزیل گل اول مسابقه را دریافت کند، در تمام مسابقه استرس و وحشت خواهد داشت و ما برنده می شویم.

تنها چهار دقیقه بعد از آغاز فینال بود که نیلس لیدهلم سوئد را پیش انداخت! با این حال ما اصلا نگران نشدیم. دی دی به طرف تور رفت، توپ را برداشت و گفت: راه بیفتید! یکی دیگر از بازیکنان فریاد زد:

بالله! شروع کنیم! ما داریم وقت تلف می کنیم!

او واوا بود ولی در صدایش اثری از ترس دیده نمی شد. گویی گل سوئد نیاز بود تا ما را به هیجان بیاورد. احساس آرامش و سرخوشی عجیبی داشتم که تا آن زمان سابقه نداشت. وقتی روی هنرنمایی گارینشا، گل تساوی توسط واوا زده شد، همه دویدیم تا او را در آغوش بگیریم. اما او نمی خواست بازی به خاطر شادی ما با تاخیر رو به رو شود. همه را عقب راند و گفت:

بگذارید به همین شکل ادامه دهیم. حرکت کنید. راه بروید!

نیمه اول را با دو گل واوا به پایان رساندیم. در بین دو نیمه فئولا گفت:

ما داریم برنده می شویم به شرط آن که نبازیم.

با تعجب به او نگاه کردیم. او با خونسردی گفت:

سوئدی ها نمی توانند ما را شکست دهند. تنها کسانی که می توانند ما را شکست دهند، خودمان هستیم. سعی کنیم چنین کاری نکنیم.

در نیمه دوم دو گل زدم تا برزیل(5-2) پیروز شود. وقتی ضربه سر من وارد دروازه شد، سوت پایان مسابقه هم به صدا درآمد و ماریو آمه ریکو که با دستان شفا بخش و حوله های خیسش امکان بازی مرا فراهم کرده بود، به داخل دروازه رفت، توپ را برداشت و در هوا بلند کرد.

داور که معمولا توپ مسابقات نهایی را به یادگار با خودش می برد، سوت زد و تلاش کرد ماریو را متوقف کند، اما ماریو به پرتغالی فریاد می زد:

سعی کن توپ را از من بگیری! فقط سعی کن!

سرانجام با پرچم سوئد در میدان دور افتخار زدیم و اولین قهرمانی برزیل در جام جهانی را این گونه جشن گرفتیم...

: برای دریافت مشاوره درباره خاطرات پله از جام جهانی فوتبال؛ جوان ترین برنده فرم زیر را تکمیل کنید
واریز هزینه و دریافت مشاوره توسط :

نظر خود را درباره «خاطرات پله از جام جهانی فوتبال؛ جوان ترین برنده» در کادر زیر بنویسید :

4 + 7 = ?
لطفا شرایط و ضوابط استفاده از سایت آسمونی را مطالعه نمایید